اینارو من ننوشتم

Obsession
نویسنده : jay thunder - ساعت ۱۱:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/٦/۱٩
 

خطابه هایی هستند که به تعریف و تمجید از پیروان مذهب یا مکتبی خاص می پردازند و از بابت بزرگی همین جامعه ی مخاطبشان طرفدار زیادی دارند. خطابه هایی هم هستند که جامعه ی هدفشان قومیت یا ملیتی خاص است که به لحاظ جمعیتی اندکی کوچکتر است اما در جفنگ بافی دست کمی از مورد قبلی ندارند. هر دو نیازمند تایید شدنند و برای تایید شدن راهی بهتر از پاچه ورمالیدن از یک جامعه ی هدف بزرگ و احمق پیدا نمی کنند.

با این حال قسم دیگری از خطابه های پوپولیستی وجود دارد که در قبضه ی عرصه ی لایک و کامنت در فیسبوق و پلاس و اخیرا گودرایرانی همگام با موارد قبلی یکه تازند. متنهایی رومانتیک و بعضا با مایه های طنز که برخی از پذیرفته شده ترین خصوصیات انسانی را در لفافه منحصر به یک جنس میدانند و بعضن خیلی صریح آن را از جنس مخالف سلب میکنند. طبق معمول هم با طرفداری اکثر قریب به اتفاق آن دسته از هموطنان احمق یا عقده ای با جنسیت موافق قرار میگیرند. منتها لایه های روانشناختی این رفتار به مراتب پیچیده تر از موارد قبلی است و تلاشی کور برای دامن زدن به دسته بندی خودی و نخودی و یافتن پایگاهی برای اماله ی نفرت پالایش نشده است. هرچند اینکه دیده میشود دختر ها بیشتر به این خطابه ها واکنش نشان میدهند از همه آزاردهنده تر است.

نکنیــــــــــــــــــد آقا نکنید. به جان بچه هایتان خودتان را رسوا نکنید!